Zimowe igrzyska olimpijskie - narciarstwo alpejskie: supergigant mężczyzn

To ostatni olimpijski wpis, który ukazuje się przed tegorocznymi zimowymi igrzyskami olimpijskimi. Dziś zapraszam na zbiorcze podsumowanie dotychczas przeprowadzonej rywalizacji w męskim supergigancie, będącym jedną z konkurencji narciarstwa alpejskiego.

W dziesięciu dotychczasowych zawodach (supergigant zadebiutował na ZIO w 1988 roku) przynajmniej raz udział wzięło aż 65 krajów. Wśród nich nie brakuje egzotyki, a takim, które dla nas wydaje się zupełnie nieznanym, jest Suazi. Afrykański kraj był jednak reprezentowany przez Szkota (rok 1992) Keitha Frasera.

Dotychczas tylko cztery kraje zdobywały złoto i tylko dziewięć stawało na podium. Wśród nich nie ma Polaków, którzy pięć razy pojawiali się na trasie, ani razu jednak żadnemu z Biało-Czerwonych nie udało się zakończyć rywalizacji w czołowej trzydziestce.

Najbardziej utytułowanym zawodnikiem w IO jest Norweg Kjetli Andre Aamodt, który trzykrotnie stawał na najwyższym stopniu podium w tej konkurencji, a raz zdobył brązowy krążek.

*     *     *

Kraje startujące w konkurencji

• Austria - 10 razy (40 starów - najwyżej na pierwszym miejscu). Za każdym razem wykorzystywała największą możliwą liczbę startujących.
• Szwajcaria - 10 razy (40 startów - najwyżej na drugim miejscu). Drugi kraj, który startował zawsze i za każdym razem wystawiał czterech zawodników.
• USA - 10 razy (40 startów - najwyżej na drugim miejscu). Trzeci i ostatni kraj, który we wszystkich startach korzystał z maksymalnej liczby startujących.
• Francja - 10 razy (38 startów - najwyżej na pierwszym miejscu). Dwukrotnie, w 1998 i 2002 roku, wystawiła tylko trzech alpejczyków.
• Włochy - 10 razy (38 startów - najwyżej na czwartym miejscu). W 2006 roku trasę pokonywało trzech zawodników, sytuacja powtórzyła się szesnaście lat później.
• Norwegia - 10 razy (35 startów - najwyżej na pierwszym miejscu). Czterokrotnie nie wystawiła największej możliwej liczby zawodników. W 1998 roku startowało tylko dwóch Norwegów.
• Kanada - 10 razy (35 startów - najwyżej na trzecim miejscu). Najgorzej było w latach 90., aż dwa razy na trasie pojawiło się tylko dwóch Kanadyjczyków. 
• Chile - 10 razy (21 razy). A to chyba największe zaskoczenie. Kraj z Ameryki Południowej wystawiał zawodnika w supergigancie za każdym razem, choć w dwóch ostatnich edycjach był to tylko jeden alpejczyk.
• Słowenia - 9 razy (28 razy - najwyżej na 10. miejscu). Nie wystąpiła tylko w 1988 roku, bo wówczas... była częścią Jugosławii. W Pekinie trzech zawodników.
• Liechtenstein - 9 razy (21 startów - najwyżej na 6. miejscu). Przedstawiciela malutki kraj nie miał tylko w 2014 roku w Soczi. Zdarzało się i tak, że wystawiał aż czterech alpejczyków.
• Andora - 9 razy (18 startów). Kolejny malutki kraj, który tylko raz nie startował w supergigancie - miało to miejsce w 2002 roku w Salt Lake City.
• ZSRR/WNP /Rosja - 8 razy (22 starty). Przestała wystawiać swoich przedstawicieli w tej konkurencji po igrzyskach w Soczi w 2014 roku.
• Czechosłowacja/Czechy - 8 razy (19 startów - najwyżej na 9. miejscu). Po rozpadzie Czechosłowacji zawodników zabrakło na dwóch początkowych igrzyskach. W Pekinie jeden startujący.
• Niemcy - 7 razy (19 startów - najwyżej na pierwszym miejscu). W ostatnich igrzyskach wystawili nawet czterech zawodników, ale zabrakło ich w 1998, 2006 i 2014 roku.
• Szwecja - 7 razy (14 startów - najwyżej na trzecim miejscu). Nie startowała na trzech ostatnich igrzyskach olimpijskich.
• Chorwacja - 7 razy (14 startów - najwyżej na 16. miejscu). Debiutowała w 1992 roku. Od tamtej pory zabrakło jej tylko w 2002 roku oraz podczas ostatnich IO - w Pekinie.
• Hiszpania - 6 razy (16 startów). Gdy już się pojawiała, często "na bogato" (trzech lub czterech startujących). Starty w latach 1988-94, a potem 2010, 2014 i ostatnie IO, gdzie wystartował jednak tylko jeden Hiszpan.
• Wielka Brytania - 6 razy (14 startów). Do 2010 roku startowała w niemal każdych IO - wyjątkiem 2002 rok.
• Australia - 6 razy (8 startów). Startowała w dwóch blokach: w latach 1988-94 oraz 2002-10.
• Monako - 6 razy (7 startów). Regularnie startuje od 2014 roku. Wcześniej epizody w 1988, 1994 i 2006 roku. 
• Argentyna - 5 razy (15 startów). W latach 1988-94 licznie reprezentowana. W 2002 i 2014 roku już tylko po dwóch alpejczyków w tej konkurencji.
• Jugosławia/Serbia - 5 razy (10 startów - najwyżej na 9. miejscu). Wystąpiła w dwóch początkowych i trzech ostatnich edycjach igrzysk.
• Japonia - 5 razy (9 startów - najwyżej na 14. miejscu). Ostatni start zanotowała w 2002 roku.
• Słowacja - 5 razy (9 startów). Rywalizowała w supergigancie w latach 2002-18.
• Nowa Zelandia - 5 razy (8 startów). Wystartowała w trzech początkowych edycjach, a potem już tylko w 2010 i 2018 roku.
• Polska - 5 razy (6 startów). Tylko w 1992 roku wystawiliśmy dwóch zawodników. W Pekinie bez naszego udziału.
• Ukraina - 5 razy (5 startów). Od debiutu w 2002 roku tylko raz, w 2010 roku, zabrakło jej przedstawiciela.
• Bułgaria - 4 razy (7 startów). Debiut w 1992 roku, kolejne starty w 1994, 2010 i 2014 r.
• Węgry - 4 razy (7 startów). W debiucie w 1992 roku pojawiło się aż czterech przedstawicieli, w kolejnych (1994, 2002, 2018) już tylko jeden.
• Grecja - 4 razy (6 startów). Wystąpiła w dwóch premierowych edycjach, a potem w 2002 i 2014 roku.
• Dania - 4 razy (4 starty). Debiut w 1998 roku. Kolejne występy w latach 2010-18.
• Korea Południowa - 3 razy (7 startów). Wystartowała w dwóch premierowych edycjach, a potem, gdy ostatni raz była gospodarzem igrzysk.
• Brazylia - 3 razy (6 startów). Wystartowała po raz pierwszy w 1992 roku, do 2006 r. pojawiała się co drugie igrzyska.
• Islandia - 3 razy (5 startów). Wystąpiła w 1988, 1992 i 2010 roku.
• Kazachstan - 3 razy (5 startów). Pojawiał się w latach 2010-18.
• Finlandia - 3 razy (4 starty - najwyżej na 13. miejscu). Debiutowała w 1994, a potem wystąpiła jeszcze w 2010 i 2018 roku.
• Luksemburg - 3 razy (3 starty - najwyżej na drugim miejscu). Wziął udział w latach 1988-94.
• Białoruś - 3 razy (3 starty). Debiut w 1998, kolejne starty w 2014 i 2018 roku.
• Irlandia - 3 razy (3 starty). Debiutowała w 2002 roku, wystąpiła także w dwóch ostatnich edycjach igrzysk.
• Tadżykistan - 3 razy (3 starty). Występował w latach 2002-10
• Meksyk - 2 razy (7 startów). Kraj startował w dwóch premierowych edycjach
• Turcja - 2 razy (7 startów). Wystąpił jedynie w tych samych latach co Meksyk.
• San Marino - 2 razy (5 startów). Maleńki kraj wystąpił w tej konkurencji w 1988 i 1992 roku.
• Cypr - 2 razy (5 startów). Od 1992 roku czeka na kolejny start.
• Tajwan - 2 razy (4 starty). Dwie premierowe edycje, a potem już brak zawodników z tego kraju w supergigancie.
• Senegal - 2 razy (3 starty). Debiut w 1992 roku, drugi start czternaście lat później.
• Liban - 2 razy (2 starty). Po jednym zawodniku z tego kraju pojawiło się w dwóch premierowych edycjach.
• RPA - 2 razy (2 starty). Debiut w 1998 roku, ponowny start w 2006 roku
• Łotwa - 2 razy (2 starty). Wystąpiła w 2006 i 2014 roku.
• Bośnia i Hercegowina - 2 razy (2 starty). Zadebiutowała w 1998 roku, a potem pojawiła się jeszcze w 2014 roku.
• Boliwia - 2 razy (2 starty). Wystąpiła w dwóch ostatnich edycjach.
• Portoryko - 1 raz (4 starty). Jedyny raz, za to w maksymalny składzie, wystartowało w 1988 roku.
• Maroko - 1 raz (4 starty). Komplet zawodników wystawiło w 1992 roku.
• Gwatemala - 1 raz (2 starty). Wystąpiła na igrzyskach w 1988 roku.
• Rumunia - 1 raz (2 starty). Debiut i jedyny występ w 1992 roku.
• Algieria - 1 raz (2 starty). Dwóch zawodników wystawiła w 1992 roku.
• Chiny - 1 raz (2 starty). Jako gospodarzowi IO w 2022 roku nie wypadało nie wystawić nikogo, więc przed czterema laty pojawiło się dwóch Chińczyków.
• Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych - 1 raz (1 start). Jedyny występ w 1992 roku.
• Suazi - 1 raz (1 start). Kraj ten pojawił się w zestawieniu w 1992 roku.
• Portugalia - 1 raz (1 start). Wystartowała w 1994 roku.
• Gruzja - 1 raz (1 start). Debiut i jedyny start w 1998 roku.
• Albania - 1 raz (1 start). Premierowy występ w 2006 roku.
• Mołdawia - 1 raz (1 start). Po raz pierwszy w tej konkurencji w 2014 roku.
• Kosowo - 1 raz (1 start). Zadebiutowało w 2018 roku.
• Izrael - 1 raz (1 start). Pojawił się podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie.

Medaliści

• 1988: 1. Franck Piccard (Francja), 2. Helmut Mayer (Austria), 3. Lars-Boerje Eriksson (Szwecja)
• 1992: 1. Kjetil Andre Aamodt (Norwegia), 2. Marc Girardelli (Luksemburg), 3. Jan Einar Thorsen (Norwegia)
• 1994: 1. Markus Wasmeier (Niemcy), 2. Tommy Moe (USA), 3. Kjetil Andre Aamodt (Norwegia)
• 1998: 1. Herman Maier (Austria), 2. Didier Cuche (Szwajcaria), 3. Hans Knauss (Austria)
• 2002: 1. Kjetli Andre Aamodt (Norwegia), 2. Stephan Eberharter (Austria), 3. Andreas Schifferer (Austria)
• 2006: 1. Kjetli Andre Aamodt (Norwegia), 2. Hermann Maier (Austria), 3. Ambrosi Hoffmann (Szwajcaria)
• 2010: 1. Aksel Lund Svindal (Norwegia), 2. Bode Miller (USA), 3. Andrew Weibrecht (USA)
• 2014: 1. Kjetil Jansrud (Norwegia), 2. Andrew Weibrecht (USA), 3. Jan Hudec (Kanada) i Bode Miller (USA)
• 2018: 1. Matthias Mayer (Austria), 2. Beat Feuz (Szwajcaria), 3. Kjetli Jansrud (Norwegia)
• 2022: 1. Matthias Mayer (Austria), 2. Ryan Cochran-Siegle (USA), 3. Aleksander Aamodt Kilde (Norwegia)

Medale według krajów

• Norwegia - 9 medali (5 złotych, 4 brązowe)
• Austria - 8 medali (3 złote, 3 srebrne, 2 brązowe)
• Francja - 1 medal (1 złoty)
• Niemcy - 1 medal (1 złoty)
• USA - 6 medali (4 srebrne, 2 brązowe)
• Szwajcaria - 3 medale (2 srebrne, 1 brązowy)
• Luksemburg - 1 medal (1 srebrny)
• Szwecja - 1 medal (1 brązowy)
• Kanada - 1 medal (1 brązowy)

Starty Polaków

• 1992: Marcin Szafrański i Jakub Malczewski nie ukończyli przejazdu
• 1994: 42. Marcin Szafrański
• 2006: 45. Michał Kałwa
• 2014: 38. Maciej Bydliński
• 2018: Michał Kłusak nie ukończył przejazdu

Występy Polaków

• Marcin Szafrański - 2 razy (najwyżej na 42. miejscu)
• Jakub Malczewski, Michał Kałwa, Maciej Bydliński i Michał Kłusak - po 1. razie