Mistrzostwa Europy w podnoszeniu ciężarów - 56 kg mężczyzn

Mistrzostwa Europy w podnoszeniu ciężarów sięgają swoją historią XIX wieku, kategoria, która jest dziś bohaterem wpisu, ma jednak znacznie krótszy rodowód. Po raz pierwszy tak niewiele ważący zawodnicy (56 kg), walczyli bowiem o medale dopiero po II wojnie światowej.

Debiut miał miejsce w 1947 roku, a definitywna likwidacja kategorii nastąpiła wraz z pojawieniem się COVID-19. Można więc zażartować, że to jedna z ofiar wirusa... Dodatkowo należy pamiętać, że w latach 1993-97 również nie było kategorii 56 kg (powrócono do niej w ME w 1998 roku), z kolei w 1967 roku nie odbyły się w ogóle mistrzostwa Europy.

Do 1972 roku rywalizacja w podnoszeniu ciężarów składała się nie z dwóch, jak obecnie, części, ale z trzech - dodatkową było wyciskanie sztangi. Z tego też powodu w wynikach Polaków suma kilogramów do tego roku jest większa od tej, która pojawia się w kolejnych latach.

Przynajmniej jeden medal w kategorii 56 kg wywalczyli przedstawiciele 23. krajów. Trzeba jednak wiedzieć, że w 1949 roku nie przyznano srebrnego ani brązowego krążka, bo... nie było komu. To jedyny rok, w którym w tej kategorii wystartował tylko jeden zawodnik.

A jeśli o medalach mowa - dwie ciekawostki. Dominik Kozłowski w 2017 roku zakończył zmagania na czwartej pozycji, ale w kolejnym roku zdyskwalifikowany został Mołdawianin Iuri Dudoglo, który uzyskał na tych zawodach srebro. Spowodowało to, że Polak ostatecznie mógł cieszyć się z brązu. 

Ciekawą osobą jest z kolei Hafiz Suleymanoglu. Jako reprezentant Turcji w 1991 roku złoty medal, ale... dwa lata wcześniej również okazał się najlepszy, z tym, że wówczas startował w barwach ZSRR, a na liście wyników widnieje jako Hafiz Sulejmanow.

Poniżej wszyscy medaliści kategorii 56 kg, wraz z podsumowaniem krajowym i indywidualnym, a także wszystkie starty i miejsca Polaków wraz z podsumowaniem statystycznym.

*     *     *

Medaliści w kategorii 56 kg

• 1947: 1. Iwan Azdarow (ZSRR), 2. Aleksandr Donskoj (ZSRR), 3. Henri Moulins (Francja)
• 1948: 1. Julian Creus (Wielka Brytania), 2. Marcel Thevent (Francja), 3. Emo Porubzky (Węgry)
• 1949: 1. Marcel Thevent (Francja)
• 1950: 1. Rafael Czimiszkiani (ZSRR), Gunnar Olafsson (Szwecja), 3. Marcel Thevent (Francja)
• 1951: 1. Ettore Amati (Włochy), 2. Arvo Vehkonen (Finlandia), 3. Andrija Malec (Jugosławia)
• 1952: 1. Iwan Udodow (ZSRR), 2. Maurice Megennis (Wielka Brytania), 3. Karel Saitl (Czechosłowacja)
• 1953: 1. Iwan Udodow (ZSRR), 2. Karel Saitl (Czechosłowacja), 3. Sebastiano Mannironi (Włochy)
• 1954: 1. Bakir Fachutdinow (ZSRR), 2. Josef Schuster (NRD), 3. Arvo Vehkonen (Finlandia)
• 1955: 1. Władimir Stogow (ZSRR), 2. Marc Marcombe (Francja), 3. Herbert Gruener (Austria)
• 1956: 1. Władimir Stogow (ZSRR), 2. Stojan Georgiew (Bułgaria), 3. Karel Saitl (Czechosłowacja)
• 1957: 1. Władimir Wiłhowski (ZSRR), 2. Marian Jankowski (Polska), 3. Zbigniew Rusinowicz (Polska)
• 1958: 1. Władimir Stogow (ZSRR), 2. Marian Jankowski (Polska), 3. Enar Edberg (Szwecja)
• 1959: 1. Władimir Stogow (ZSRR), 2. Marian Jankowski (Polska), 3. Imre Foldi (Węgry)
• 1960: 1. Władimir Stogow (ZSRR), 2. Imre Foldi (Węgry), 3. Marian Jankowski (Polska)
• 1961: 1. Władimir Stogow (ZSRR), 2. Imre Foldi (Węgry), 3. Renzo Grandi (Włochy)
• 1962: 1. Imre Foldi (Węgry), 2. Władimir Stogow (ZSRR), 3. Robert Nagy (Węgry)
• 1963: 1. Aleksiej Wachonin (ZSRR), 2. Robert Nagy (Węgry), 3. Wasił Petkow (Bułgaria)
• 1964: 1. Wiktor Marzagułow (ZSRR), 2. Robert Nagy (Węgry), 3. Hans Reck (NRD)
• 1965: 1. Aleksiej Wachonin (ZSRR), 2. Imre Foldi (Węgry), 3. Henryk Trębicki (Polska)
• 1966: 1. Aleksiej Wachonin (ZSRR), 2. Imre Foldi (Węgry), 3. Robert Nagy (Węgry)
• 1968: 1. Imre Foldi (Węgry), 2. Walter Szołtysek (Polska), 3. Aleksiej Wachonin (ZSRR)
• 1969: 1. Atanas Kirow (Bułgaria), 2. Zoltan Fiat (Rumunia), 3. Norair Nurikjan (Bułgaria)
• 1970: 1. Imre Foldi (Węgry), 2. Mieczysław Nowak (Polska), 3. Walter Szołtysek (Polska)
• 1971: 1. Imre Foldi (Węgry), 2. Giennadij Czetin (ZSRR), 3. Walter Szołtysek (Polska)
• 1972: 1. Rafaił Bełenkow (ZSRR), 2. Georgi Todorow (Bułgaria), 3. Waldemar Korcz (Polska)
• 1973: 1. Atanas Kirow (Bułgaria), 2. Georgi Todorow (Bułgaria), 3. Karel Prohl (Czechosłowacja)
• 1974: 1. Atanas Kirow (Bułgaria), 2. Władimir Anikin (ZSRR), 3. Karel Prohl (Czechosłowacja)
• 1975: 1. Atanas Kirow (Bułgaria), 2. Waldemar Korcz (Polska), 3. Karel Prohl (Czechosłowacja)
• 1976: 1. Norair Nurikjan (Bułgaria), 2. Leszek Skorupa (Polska), 3. Karel Prohl (Czechosłowacja)
• 1977: 1. Georgi Todorow (Bułgaria), 2. Tadeusz Dembończyk (Polska), 3. Frank Mavius (NRD)
• 1978: 1. Marek Seweryn (Polska), 2. Karel Prohl (Czechosłowacja), 3. Stefan Dimitrow (Bułgaria)
• 1979: 1. Anton Kodżabaszew (Bułgaria), 2. Tadeusz Dembończyk (Polska), 3. Imre Stefanovics (Węgry)
• 1980: 1. Oleg Karadżanidi (ZSRR), 2. Andreas Letz (NRD), 3. Frank Mavius (NRD)
• 1981: 1. Anton Kodżabaszew (Bułgaria), 2. Andreas Letz (NRD), 3. Nikołaj Zacharow (ZSRR)
• 1982: 1. Anton Kodżabaszew (Bułgaria), 2. Oksen Mirzojan (ZSRR), 3. Tadeusz Golik (Polska)
• 1983: 1. Oksen Mirzojan (ZSRR), 2. Naim Sulejmanow (Bułgaria), 3. Andreas Letz (NRD)
• 1984: 1. Naim Sulejmanow (Bułgaria), 2. Frank Mavius (NRD), 3. Gheorghe Maftei (Rumunia)
• 1985: 1. Neno Terzijski (Bułgaria), 2. Oksen Mirzojan (ZSRR), 3. Frank Mavius (NRD)
• 1986: 1. Neno Terzijski (Bułgaria), 2. Oksen Mirzojan (ZSRR), 3. Mitko Grablew (Bułgaria)
• 1987: 1. Mitko Grablew (Bułgaria), 2. Imrich Rusnyak (Czechosłowacja), 3. Arvo Ojalehto (Finlandia)
• 1988: 1. Mitko Grablew (Bułgaria), 2. Neno Terzijski (Bułgaria), 3. Dimitru Negreanu (Rumunia)
• 1989: 1. Hafiz Sulejmanow (ZSRR), 2. Sewdalin Marinow (Bułgaria), 3. Luan Shabani (Albania)
• 1990: 1. Sewdalin Marinow (Bułgaria), 2. Luan Shabani (Albania), 3. Marek Gorzelniak (Polska)
• 1991: 1, Hafiz Suleymanoglu (Turcja), 2. Wiktor Siniak (ZSRR), 3. Iwan Iwanow (Bułgaria)
• 1992: 1. Iwan Iwanow (Bułgaria), 2. Albert Nasibulin (WNP), 3. Aurel Sirbu (Rumunia)
• 1998: 1. Iwan Iwanow (Bułgaria), 2. Sedat Artuc (Turcja), 3. Najden Rusew (Bułgaria)
• 1999: 1. Halil Mutlu (Turcja), 2. Adrian Jigau (Rumunia), 3. Iwan Iwanow (Bułgaria)
• 2000: 1. Halil Mutlu (Turcja), 2. Iwan Iwanow (Bułgaria), 3. Adrian Jigau (Rumunia)
• 2001: 1. Halil Mutlu (Turcja), 2. Adrian Jigau (Rumunia), 3. Witalij Dzierbianiou (Białoruś)
• 2002: 1. Witalij Dzierbianiou (Białoruś), 2. Sedat Artuc (Turcja), 3. Igor Grabucea (Mołdawia)
• 2003: 1. Witalij Dzierbianiou (Białoruś), 2. Adrian Jigau (Rumunia), 3. Najden Rusew (Cypr)
• 2004: 1. Sedat Artuc (Turcja), 2. Witalij Dzierbianiou (Białoruś), 3. Laszlo Tancsics (Węgry)
• 2005: 1. Sedat Artuc (Turcja), 2. Erol Bilgin (Turcja), 3. Witalij Dzierbianiou (Białoruś)
• 2006: 1. Witalij Dzierbianiou (Białoruś), 2. Igor Grabucea (Mołdawia), 3. Laszlo Tancsics (Węgry)
• 2007: 1. Igor Bour (Mołdawia), 2. Witalij Dzierbianiou (Białoruś), 3. Igor Grabucea (Mołdawia)
• 2008: 1. Halil Mutlu (Turcja), 2. Tom Goegebuer (Belgia), 3. Władimir Urumow (Bułgaria)
• 2009: 1. Tom Goegebuer (Belgia), 2. Vito Dellino (Włochy), 3. Igor Grabucea (Mołdawia)
• 2010: 1. Witalij Dzierbianiou (Białoruś), 2. Smbat Margarian (Armenia), 3. Tom Goegebuer (Belgia)
• 2011: 1. Oleg Sirghi (Mołdawia), 2. Gokhan Kilic (Turcja), 3. Florin Croitoru (Rumunia)
• 2012: 1. Walentin Christow (Azerbejdżan), 2. Oleg Sirghi (Mołdawia), 3. Gokhan Kilic (Turcja)
• 2013: 1. Oleg Sirghi (Mołdawia), 2. Asen Muradow (Bułgaria), 3. Tom Goegebuer (Belgia)
• 2014: 1. Florin Croitoru (Rumunia), 2. Mirco Scarantino (Włochy), 3. Smbat Margarian (Armenia)
• 2015: 1. Oleg Sirghi (Mołdawia), 2. Smbat Margarian (Armenia), 3. Mirco Scarantino (Włochy)
• 2016: 1. Mirco Scarantino (Włochy), 2. Josue Brachi (Hiszpania), 3. Illie Constantin Ciotoiu (Rumunia)
• 2017: 1. Mirco Scarantino (Włochy), 2. Illie Constantin Ciotoiu (Rumunia), 3. Dominik Kozłowski (Polska)
• 2018: 1. Josue Brachi (Hiszpania), 2. Mirco Scarantino (Włochy), 3. Illie Constantin Ciotoiu (Rumunia)
• 2019: 1. Mirco Scarantino (Włochy), 2. Angel Rusew (Bułgaria), 3. Muammer Sahin (Turcja)

Medale według krajów

• ZSRR: 31 medali (20-9-2)
• Bułgaria: 34 medale (17-9-8)
• Turcja: 13 medali (7-4-2)
• Węgry: 17 medali (4-6-7)
• Włochy: 10 medali (4-3-3)
• Mołdawia: 9 medali (4-2-3)
• Białoruś: 8 medali (4-2-2)
• Polska: 19 medali (1-9-9)
• Rumunia: 13 medali (1-5-7)
• Francja: 5 medali (1-2-2)
• Belgia: 4 medale (1-1-2)
• Wielka Brytania: 2 medale (1-1-0)
• Hiszpania: 2 medale (1-1-0)
• Azerbejdżan: 1 medal (1-0-0)
• NRD: 9 medali (0-4-5)
• Czechosłowacja: 9 medali (0-3-6)
• Armenia: 3 medale (0-2-1)
• Finlandia: 3 medale (0-1-2)
• Szwecja: 2 medale (0-1-1)
• Albania: 2 medale (0-1-1)
• Jugosławia: 1 medal (0-0-1)
• Austria: 1 medal (0-0-1)
• Cypr: 1 medal (0-0-1)

Kolejno: nazwa kraju, łączna liczba medali (złote-srebrne-brązowe)

Najwięcej medali indywidualnie

• Imre Foldi (Węgry) - 9 medali (4-4-1)
• Witalij Dzierbianiou (Białoruś) - 8 medali (4-2-2)
• Władimir Stogow (ZSRR) - 7 medali (6-1-0)

Kolejno: imię i nazwisko, kraj, łączna liczba medali (złote-srebrne-brązowe).

Polskie starty

• 1952: 17. Augustyn Dziedzic (245 kg)
• 1955: 8. Szymon Rusinowicz (267,5 kg)
• 1956: 6. Marian Jankowski (277,5 kg)
• 1957: 2. Marian Jankowski (300 kg), 3. Szymon Rusinowicz (290 kg)
• 1958: 2. Marian Jankowski (305 kg)
• 1959: 2. Marian Jankowski (320 kg)
• 1960: 3. Marian Jankowski (307,5 kg)
• 1963: 7. Henryk Trębicki (300 kg)
• 1964: 4. Walter Szołtysek (300 kg)
• 1965: 3. Henryk Trębicki (332,5 kg), 5. Walter Szołtysek (307,5 kg)
• 1968: 2. Walter Szołtysek (342,5 kg)
• 1969: Henryk Trębicki nie zaliczył żadnej próby w podrzucie i nie został sklasyfikowany.
• 1970: 2. Mieczysław Nowak (362,5 kg), 3. Walter Szołtysek (352,5 kg)
• 1971: 3. Walter Szołtysek (350 kg)
• 1972: 3. Waldemar Korcz (352,5 kg), 6. Szymon Czyż (342,5 kg)
• 1973: 5. Antoni Pawlak (237,5 kg), 6. Leszek Skorupa (232,5 kg)
• 1974: 5. Włodzimierz Jakób (237,5 kg), 6. Antoni Pawlak (232,5 kg)
• 1975: 2. Waldemar Korcz (252,5 kg), 4. Włodzimierz Jakób (247,5 kg)
• 1976: 2. Leszek Skorupa (252,5 kg), 5. Tadeusz Dembończyk (235 kg)
• 1977: 2. Tadeusz Dembończyk (245 kg), 4. Leszek Skorupa (240 kg)
• 1978: 1. Marek Seweryn (260 kg), 4. Tadeusz Dembończyk (252,5 kg)
• 1979: 2. Tadeusz Dembończyk (260 kg). Leszek Skorupa nie zaliczył żadnego podejścia w podrzucie i nie został sklasyfikowany.
• 1982: 3. Tadeusz Golik (270 kg)
• 1983: Marek Seweryn nie zaliczył żadnej próby w podrzucie i nie został sklasyfikowany.
• 1984: Stefan Leletko nie zaliczył żadnej próby w podrzucie i nie został sklasyfikowany.
• 1989: 5. Marek Gorzelniak (250 kg)
• 1990: 2. Marek Gorzelniak (255 kg)
• 1991: 4. Marek Gorzelniak (260 kg)
• 1992: 4. Jacek Gutowski (262,5 kg)
• 1998: 5. Marek Gorzelniak (255 kg)
• 2003: 5. Marcin Makarski (247,5 kg)
• 2004: 6. Marcin Makarski (250 kg)
• 2005: 8. Marcin Makarski (240 kg)
• 2006: 5. Marcin Makarski (243 kg)
• 2007: 4. Marcin Makarski (242 kg)
• 2008: Marcin Makarski spalił wszystkie próby w rwaniu i nie został sklasyfikowany.
• 2009: 12. Maciej Przepiórkiewicz (223 kg)
• 2010: Maciej Przepiórkiewicz spalił wszystkie próby w podrzucie i nie został sklasyfikowany.
• 2011: 12. Maciej Przepiórkiewicz (240 kg)
• 2012: 7. Maciej Przepiórkiewicz (238 kg)
• 2013: 9. Maciej Przepiórkiewicz (230 kg)
• 2014: 11. Dominik Kozłowski (232 kg)
• 2015: 9. Dominik Kozłowski (240 kg)
• 2016: 7. Dominik Kozłowski (235 kg)
• 2017: 3. Dominik Kozłowski (241 kg)

Polskie medale w kategorii 56 kg

• Złote: Marek Seweryn (1978)
• Srebrne: Marian Jankowski (1957, 1958, 1959), Walter Szołtysek (1968), Mieczysław Nowak (1970), Waldemar Korcz (1975), Leszek Skorupa (1976), Tadeusz Dembończyk (1977, 1979)
• Brązowe: Szymon Rusinowicz (1957), Marian Jankowski (1960), Henryk Trębicki (1965), Walter Szołtysek (1970, 1971), Waldemar Korcz (1972), Tadeusz Golik (1982), Marek Gorzelniak (1990), Dominik Kozłowski (2017)

Łącznie: 1 złoty, 9 srebrnych i 9 brązowych medali

Polacy na ME

• Marcin Makarski - 6 razy (4. miejsce)
• Marian Jankowski - 5 razy (2. miejsce)
• Walter Szołtysek - 5 razy (2. miejsce)
• Maciej Przepiórkiewicz - 5 razy (7. miejsce)
• Tadeusz Dembończyk - 4 razy (2. miejsce)
• Leszek Skorupa - 4 razy (2. miejsce)
• Marek Gorzelniak - 4 razy (3. miejsce)
• Dominik Kozłowski - 4 razy (3. miejsce)
• Henryk Trębicki - 3 razy (3. miejsce)
• Marek Seweryn - 2 razy (1. miejsce)
• Waldemar Korcz - 2 razy (2. miejsce)
• Szymon Rusinowicz - 2 razy (3. miejsce)
• Włodzimierz Jakób - 2 razy (4. miejsce)
• Antoni Pawlak - 2 razy (5. miejsce)
• Mieczysław Nowak - 1 raz (2. miejsce)
• Tadeusz Golik - 1 raz (3. miejsce)
• Jacek Gutowski - 1 raz (4. miejsce)
• Szymon Czyż - 1 raz (6. miejsce)
• Augustyn Dziedzic - 1 raz (17. miejsce)
• Stefan Leletko - 1 raz (niesklasyfikowany)

Kolejno: imię i nazwisko, liczba startów (najlepszy wynik).